überstéigen II * vt

1) перахо́дзіць (цераз што-н.)

2) пераадо́льваць

3) перавыша́ць (выдаткі, чаканні);

das überstéigt séine Kräfte гэ́та звыш яго́ сіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)