übergéhen* I vt

1) абміна́ць, праміна́ць, прапуска́ць, не заўважа́ць;

etw. mit Schwéigen ~ абысці́ што-н. маўча́ннем

2) абыхо́дзіць (каго-н. пры размеркаванні)

3) паруша́ць (закон)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)