Topf m -(e)s, Töpfe гаршчо́к; кастру́ля, ро́ндаль;

álles in éinen ~ wérfen* валі́ць усё ў адну́ ку́чу;

◊

~ und Déckel ≅ або́е рабо́е;

auf schíefen ~ ein schíefer Déckel ≅ па кані́ і хаму́т; які́ гаспада́р, такі́ і тава́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)