Verbum

stürmen

1. vt атакава́ць, штурмава́ць, браць пры́ступам;

ein Haus ~ уварва́цца ў дом;

éine Tür ~ лама́цца ў дзве́ры

2. vi

1) (h) бушава́ць (пра вецер)

2) (s) спяша́цца, не́сціся, кі́дацца;

álle stürmten auf den Platz усе́ паспяша́ліся [пане́сліся, кі́нуліся] на пло́шчу;

◊

den Hímmel ~ дамага́цца немагчы́мага