schwéigen* vi

1) маўча́ць, замаўча́ць;

der Lärm schweigt шум заці́х;

das Féuer schweigt аго́нь заці́х [пату́х]

2) (von D, über A) замо́ўчваць (што-н.);

◊

in síeben Spráchen ~ маўча́ць як ры́ба [як магі́ла]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)