schütten

1. vt

1) сы́паць; пасыпа́ць;

álles auf éinen Háufen ~ валі́ць усё ў адну́ ку́чу

2) ліць; наліва́ць

2. vimp:

es schüttet дождж лье (як з вядра́)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)