Verbum

rücken

1. vt ру́хаць, перасо́ўваць;

etw. zur Séite ~ адсо́ўваць што-н. убо́к;

an die Wand ~ прысу́нуць да сцяны́;

etw. in ein ánderes Licht ~ пада́ць яку́ю-н. спра́ву ў і́ншым святле́

2. vi (s) ру́хацца; пасо́ўвацца;

rücke ein wénig! пасу́нься кры́ху!;

ins Feld ~ выступа́ць у пахо́д (тс. перан.);

darán ist nicht zu ~ тут нічо́га не зме́ніш;

j-m auf den Leib [Pelz] ~, j-m zu Léibe ~ насе́сці на каго́-н., прыстава́ць да каго́-н.