Ráhmen m -s, -

1) ра́ма, ра́мка

2) мяжа́; ра́мкі;

aus dem ~ fállen* выхо́дзіць за мяжу́ [з ра́мак] (дазволенага);;

sich im ~ hálten* трыма́цца ў ра́мках, не выхо́дзіць за ме́жы (дазволенага)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)