plágen vt

1. му́чыць, тамі́ць; назаля́ць (каму-н.);

◊

den plagt der Téufel разм. яго́ нячы́сты спакусі́ў [падбі́ў, падаткну́ў]

2. ~, sich му́чыцца, тамі́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)