pflástern vt

1) накла́дваць пла́стыр (на што-н.)

2) масці́ць, брукава́ць;

◊

der Weg zur Hölle ist mit gúten Vórsätzen gepflástert ≅ даро́га ў пе́кла вы́машчана до́брымі наме́рамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)