Pfénnig m -s, -e і - пфе́ніг (манета);

kéinen ~ Geld háben не мець ні граша́;

er dréhte jéden ~ zéhnmal um ён лічыў ко́жную капе́йку, ён тро́сся над ко́жнай капе́йкай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)