nótdürftig

1. a бе́дны, гаро́тны, мізэ́рны;

ein ~es Áuskommen fínden* мець то́лькі са́мае неабхо́днае

2. adv абы-я́к;

~ bekléidet sein быць ама́ль раздзе́тым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)