Lórbeer m -s, -en

1) лаўр

2) ла́ўры, сла́ва;

unverwélklicher ~ неўвяда́льная [неўміру́чая, нязга́сная] сла́ва;

◊

~en érnten пажына́ць ла́ўры;

sich auf den ~en rúhen спачы́ць на ла́ўрах

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)