Land n -(e)s, Länder

1) краі́на, край;

das gelóbte ~ запаве́тная зямля́;

áußer ~(es) géhen* пакі́нуць радзі́му;

wohér des ~es? з які́х краёў?, ≅ адку́ль даро́гу ма́еш [ма́еце]?;

bei uns zu ~e у на́шай краі́не;

◊

aus állen Hérren Ländern ≅ з усі́х канцо́ў све́ту, адусю́ль

2) без pl зямля́, гле́ба

3) -(e)s, Länder зямля́, праві́нцыя

4) без pl су́ша;

über ~ und Méer вако́л све́ту;

an(s) ~ géhen* [stéigen*, kómmen*] вы́садзіцца [сысці́] на бе́раг;

zu Wásser und zu ~e на вадзе́ і (на) су́шы, па вадзе́ і (па) су́шы

5) без pl се́льская мясцо́васць, вёска;

auf dem ~e у вёсцы, на да́чы, за го́радам;

aufs ~ géhen* пае́хаць у вёску;

aufs ~ zíehen* перае́хаць у вёску;

die Éinfalt vom ~e вяско́вая прастата́; пагардл. дзераве́ншчына

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)