Verbum

knüpfen

1. vt звя́зваць, завя́зваць, пле́сці;

etw. an éine Bedíngung ~ ста́віць што-н. у зале́жнасць ад яко́й-н. умо́вы

2. ~, sich (an A) перан. быць звя́заным (з чым-н.)