Knóten m -s, -e

1) ву́зел;

éinen ~ máchen [bínden*, knüpfen, schlíngen*] рабі́ць, завя́зваць ву́зел;

éinen ~ lösen развя́зваць ву́зел

2) завя́зка (дзеяння)

3) мед. на́расць, жаўла́к;

górdischer ~ го́рдзіеў ву́зел

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)