Hören n -s слых, здо́льнасць чу́ць;

◊

es vergíng ihm ~ und Séhen ён зусі́м разгубі́ўся, збянтэ́жыўся ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)