Verbum

höchst

1. a найвышэ́йшы, надзвыча́йны, найвялі́кшы, найбо́льшы;

die ~e Not пі́льная патрэ́ба;

von ~er Wíchtigkeit найвялі́кшай ва́жнасці;

das ~e Máchtorgan вярхо́ўны о́рган ула́ды;

(es ist) ~e Zeit даўно́ пара́ [час]

2. adv надзвы́чай, ве́льмі;

am ~en найвышэ́й, вышэ́й за ўсі́х;

aufs ~e надзвы́чай