hináusgehen* vi (s)

1) выхо́дзіць

2) (über a) перавыша́ць (што-н.)

3) (auf A) мець на ўва́зе [прыме́це] (што-н.); імкну́цца (да чаго-н.);

woráuf geht das hináus? да чаго́ гэ́та хі́ліцца?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)