herufziehen*

1. vt падыма́ць, падця́гваць

2. vi (s)

1) надыхо́дзіць (пра навальніцу);

das Gewtter zieht (her)uf надыхо́дзіць навальні́ца;

die Krse zieht heruf набліжа́ецца кры́зіс

2) перасяля́цца на ве́рхні паве́рх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)