Grund m -(e)s, Gründe

1) гле́ба, грунт;

der ~ und Bden зямля́, зяме́льнае вало́данне, землеўлада́нне

2) дно;

ein Schiff in den ~ bhren патапі́ць карабе́ль, пусці́ць карабе́ль на дно;

das Schiff sinkt [geht] zu ~e карабе́ль ідзе́ на дно

3) падста́ва, прычы́на;

von ~ aus грунто́ўна, карэ́нным чы́нам;

im ~e genmmen па су́тнасці;

man hat llen ~ nzunehmen* ёсць усе́ падста́вы меркава́ць;

daz liegt ller ~ zuvr на гэ́та ма́юцца ўсе́ падста́вы;

Gründe gltend mchen выстаўля́ць прычы́ны;

in ~ und Bden канчатко́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)