erbáuen II

1. vt прыно́сіць задавальне́нне [ра́дасць];

erbáut sein von (D) быць у захапле́нні

2. ~, sich

1) (an D) адчува́ць задавальне́нне [ра́дасць] (ад чаго-н.)

2) узно́сіцца душо́й, атры́мліваць духо́ўную асало́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)