Verbum

entschúldigen

1. vt дарава́ць, выбача́ць

2. ~, sich (bei j-m, wegen G) прасі́ць праба́чыць, прасі́ць прабачэ́ння (у каго-н. за што-н.);

◊

wer sich entschúldigt, klagt sich an ≅ на зло́дзеі ша́пка гары́ць; хто парася́ ўкра́ў, у таго́ ў вуша́х пішчы́ць