éinkeilen

1. vt забіва́ць, заганя́ць (клін); закліно́ўваць;

wir wáren in der Ménschenmenge éingekeilt нас заці́снулі ў нато́ўпе

2. ~, sich уклі́ньвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)