durchschláfen* II vt праспа́ць (які-н.час);

der Bär durchschläft den Wínter мядзве́дзь право́дзіць зіму́ ў спя́чцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)