drchgehen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць (да канца)

2) прайсці́ (аб прапанове)

3):

es geht ihm lles durch яму́ ўсё сыхо́дзіць з рук

4) пане́сці (пра каня)

5) разм. уцяка́ць

2. vt

1) прахо́дзіць (пакоі)

2) праціра́ць (падэшвы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)