dúrchfallen* vi (s)

1) права́львацца, валі́цца

2) цярпе́ць няўда́чу (на іспытах і г.д.);

er ist im Exámen dúrchgefallen ён правалі́ўся на экза́мене;

~ lássen* разм. прыве́сці да права́лу; правалі́ць (на іспыце)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)