dúrchbrechen* I

1. vt прало́мваць, прабіва́ць (адтуліну)

2. vi (s)

1) прабіва́цца (праз што-н.);

die Blüten bréchen durch кве́ткі распуска́юцца;

auf dem Eis ~ правалі́цца пад лёд; прарыва́цца

2) права́львацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)