Bden m -s, - і Böden

1) зямля́, гле́ба

2) дно; падло́га

3) гара́, гары́шча, вы́шкі;

auf dem ~ der Ttsachen sthen* абапіра́цца на фа́кты;

j-n zu ~ rden разм. загавары́ць каго́-н. да сме́рці;

(fsten) ~ fssen стаць на цвёрды грунт, умацава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)