Bein I n -(e)s, -e

1) нага́

2) но́жка (стала і г.д.);

láufen*, was die ~e können бе́гчы з усі́х ног;

◊

was man nicht im Kópfe hat, muss man in den ~en háben ≅ дурна́я галава́ нага́м спако́ю не дае́;

wíeder auf die ~e kómmen* вы́здаравець

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)