інстыту́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| інстыту́тка | інстыту́ткі | |
| інстыту́ткі | інстыту́так | |
| інстыту́тцы | інстыту́ткам | |
| інстыту́тку | інстыту́так | |
| інстыту́ткай інстыту́ткаю |
інстыту́ткамі | |
| інстыту́тцы | інстыту́тках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)