інкліна́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| інкліна́тар | інкліна́тары | |
| інкліна́тара | інкліна́тараў | |
| інкліна́тару | інкліна́тарам | |
| інкліна́тар | інкліна́тары | |
| інкліна́тарам | інкліна́тарамі | |
| інкліна́тары | інкліна́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)