інквізі́тарскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інквізі́тарскі інквізі́тарская інквізі́тарскае інквізі́тарскія
Р. інквізі́тарскага інквізі́тарскай
інквізі́тарскае		 інквізі́тарскага інквізі́тарскіх
Д. інквізі́тарскаму інквізі́тарскай інквізі́тарскаму інквізі́тарскім
В. інквізі́тарскі (неадуш.)
інквізі́тарскага (адуш.)		 інквізі́тарскую інквізі́тарскае інквізі́тарскія (неадуш.)
інквізі́тарскіх (адуш.)
Т. інквізі́тарскім інквізі́тарскай
інквізі́тарскаю		 інквізі́тарскім інквізі́тарскімі
М. інквізі́тарскім інквізі́тарскай інквізі́тарскім інквізі́тарскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)