імша́рніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| імша́рніца | |
| імша́рніцы | |
| імша́рніцы | |
| імша́рніцу | |
| імша́рніцай імша́рніцаю |
|
| імша́рніцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)