імправіза́тарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| імправіза́тарства | |
| імправіза́тарства | |
| імправіза́тарству | |
| імправіза́тарства | |
| імправіза́тарствам | |
| імправіза́тарстве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)