імпатэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| імпатэ́нт | імпатэ́нты | |
| імпатэ́нта | імпатэ́нтаў | |
| імпатэ́нту | імпатэ́нтам | |
| імпатэ́нта | імпатэ́нтаў | |
| імпатэ́нтам | імпатэ́нтамі | |
| імпатэ́нце | імпатэ́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)