ізаці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ізаці́н
Р. ізаці́ну
Д. ізаці́ну
В. ізаці́н
Т. ізаці́нам
М. ізаці́не

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)