ізаферме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ізаферме́нт | ізаферме́нты | |
| ізаферме́нту | ізаферме́нтаў | |
| ізаферме́нту | ізаферме́нтам | |
| ізаферме́нт | ізаферме́нты | |
| ізаферме́нтам | ізаферме́нтамі | |
| ізаферме́нце | ізаферме́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)