ізатэры́чны
прыметнік, адносны
| ізатэры́чны | ізатэры́чная | ізатэры́чнае | ізатэры́чныя | |
| ізатэры́чнага | ізатэры́чнай ізатэры́чнае |
ізатэры́чнага | ізатэры́чных | |
| ізатэры́чнаму | ізатэры́чнай | ізатэры́чнаму | ізатэры́чным | |
| ізатэры́чны ( ізатэры́чнага ( |
ізатэры́чную | ізатэры́чнае | ізатэры́чныя ( ізатэры́чных ( |
|
| ізатэры́чным | ізатэры́чнай ізатэры́чнаю |
ізатэры́чным | ізатэры́чнымі | |
| ізатэры́чным | ізатэры́чнай | ізатэры́чным | ізатэры́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)