ізасту́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ізасту́жка | ізасту́жкі | |
| ізасту́жкі | ізасту́жак | |
| ізасту́жцы | ізасту́жкам | |
| ізасту́жку | ізасту́жкі | |
| ізасту́жкай ізасту́жкаю |
ізасту́жкамі | |
| ізасту́жцы | ізасту́жках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)