ізаполізлучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ізаполізлучэ́нне | ізаполізлучэ́нні | |
| ізаполізлучэ́ння | ізаполізлучэ́нняў | |
| ізаполізлучэ́нню | ізаполізлучэ́нням | |
| ізаполізлучэ́нне | ізаполізлучэ́нні | |
| ізаполізлучэ́ннем | ізаполізлучэ́ннямі | |
| ізаполізлучэ́нні | ізаполізлучэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)