ідыё́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ідыё́ма | ідыё́мы | |
| ідыё́мы | ідыё́м | |
| ідыё́ме | ідыё́мам | |
| ідыё́му | ідыё́мы | |
| ідыё́май ідыё́маю |
ідыё́мамі | |
| ідыё́ме | ідыё́мах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)