язы́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| язы́чніца | язы́чніцы | |
| язы́чніцы | язы́чніц | |
| язы́чніцы | язы́чніцам | |
| язы́чніцу | язы́чніц | |
| язы́чніцай язы́чніцаю |
язы́чніцамі | |
| язы́чніцы | язы́чніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)