эпікурэі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| эпікурэі́зм | |
| эпікурэі́зму | |
| эпікурэі́зму | |
| эпікурэі́зм | |
| эпікурэі́змам | |
| эпікурэі́зме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)