эпаксі́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| эпаксі́дка | |
| эпаксі́дкі | |
| эпаксі́дцы | |
| эпаксі́дку | |
| эпаксі́дкай эпаксі́дкаю |
|
| эпаксі́дцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)