эмансіпа́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| эмансіпа́нтка | эмансіпа́нткі | |
| эмансіпа́нткі | эмансіпа́нтак | |
| эмансіпа́нтцы | эмансіпа́нткам | |
| эмансіпа́нтку | эмансіпа́нтак | |
| эмансіпа́нткай эмансіпа́нткаю |
эмансіпа́нткамі | |
| эмансіпа́нтцы | эмансіпа́нтках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)