экіпіро́ваны
прыметнік, адносны
| экіпіро́ваны | экіпіро́ваная | экіпіро́ванае | экіпіро́ваныя | |
| экіпіро́ванага | экіпіро́ванай | экіпіро́ванага | экіпіро́ваных | |
| экіпіро́ванаму | экіпіро́ванай | экіпіро́ванаму | экіпіро́ваным | |
| экіпіро́ваны экіпіро́ванага |
экіпіро́ваную | экіпіро́ванае | экіпіро́ваныя экіпіро́ваных |
|
| экіпіро́ваным | экіпіро́ванай экіпіро́ванаю |
экіпіро́ваным | экіпіро́ванымі | |
| экіпіро́ваным | экіпіро́ванай | экіпіро́ваным | экіпіро́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)