экіпірава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| экіпірава́нне | |
| экіпірава́ння | |
| экіпірава́нню | |
| экіпірава́нне | |
| экіпірава́ннем | |
| экіпірава́нні |
Іншыя варыянты: экіпі́раванне.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)