экідэ́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| экідэ́н | экідэ́ны | |
| экідэ́ну | экідэ́наў | |
| экідэ́ну | экідэ́нам | |
| экідэ́н | экідэ́ны | |
| экідэ́нам | экідэ́намі | |
| экідэ́не | экідэ́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)