экумені́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| экумені́ст | экумені́сты | |
| экумені́ста | экумені́стаў | |
| экумені́сту | экумені́стам | |
| экумені́ста | экумені́стаў | |
| экумені́стам | экумені́стамі | |
| экумені́сце | экумені́стах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)